Recensie: The secret history door Donna Tart

The secret history is geschreven door Donna Tart en kwam voor het eerst uit in 1992. Het boek telt in het Nederlands zo’n 600 pagina’s.

De flaptekst

Richard Papen, een ingetogen jongen van eenvoudige afkomst, wordt tot zijn verbazing opgenomen in een groepje arrogante en excentrieke studenten, dat zich – in de ban van een leraar – op de bestudering van de Griekse beschaving heeft gestort. In het tweede semester raakt hij betrokken bij een drama dat zich tussen hen heeft afgespeeld. Een drama met grote gevolgen voor iedereen.

Wat ik ervan vond

Misschien heb je het boek al ergens voorbij zien komen, het boek kwam namelijk al in 1992 uit! Zelf las ik hem afgelopen zomer en ik heb nog niet veel boeken zoals deze gelezen. Het verhaal gaat over zes studenten dat de oude Grieken bestudeerd op een prestigieuze universiteit.

De personages

Omdat het boek niet veel belangrijke personages telt, was het makkelijk ze te leren kennen. De klas waar het hoofdpersonage Richard Papen bij wilt horen bestaat namelijk uit vijf leerlingen. Henry Winter is ontzettend rijk en spreekt veel talen, waaronder Latijn. Dan heb je Edmund. Hij wordt voornamelijk ‘Bunny’ genoemd en is niet meer zo rijk als zijn familie zich voordoet. De tweeling Camilla en Charles spelen ook een grote rol, net zoals de luie, maar slimme Francis.

Niet elk personage vond ik erg sympathiek, maar dit maakte het lezen ook wel weer leuk. De personages waren namelijk gelaagd en alles behalve oppervlakkig beschreven.

Het verhaal

Maar goed, genoeg over de inhoud van het verhaal. Wat vond ik er nou precies van? Het boek bestaat uit twee delen en dit was overzichtelijk en toepasselijk. Ik zal niet teveel over het verschil in verhaallijn vertellen, maar ik kan wel zeggen dat ik het eerste deel een stuk beter vond. Vanaf de eerste pagina zat ik al in het verhaal. Enkele quotes herkende ik al, maar de context lezen vond ik juist leuk. De dialogen waren realistisch, het verhaal spannend en het las lekker vlot.

Deel twee vond ik nog steeds leuk, maar niet zo ontzettend goed als deel één. Terwijl ik deel één zo vijf sterren zou geven, zal ik het tweede eerder drie of vier sterren geven. Het was iets meer zoeken en het echte mysterie was verdwenen. Ik las door omdat ik hoopte dat het beter zou worden, niet doordat ik zo geïntrigeerd was door het verhaal. Ik wil even benadrukken dat deel twee niet slecht was, het leefde gewoon niet toe naar het eerste deel.

Wat misschien ook nog leuk is om te benoemen is dat er ook Griekse en Latijnse citaten in werden beschreven. Geen zorgen, ook zonder deze talen te spreken is het boek prima leesbaar. Sommige heb ik dan gegoogled en andere genegeerd. Het is geen must om ze te begrijpen.

Het oordeel

Omdat ik deel één echt fantastisch vond en het gehele boek wel een van mijn nieuwe lievelingsboeken is krijgt het boek vier en een half sterren. Deel één heeft mijn aandacht meteen gegrepen en ik zal dit boek zeker nog een keertje herlezen. Ik las dit boek zelf in het Engels, maar er is ook een vertaling beschikbaar, deze heet De verborgen geschiedenis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s