Recensie: Ijzerraaf

De ijzerraaf is geschreven door Julie Kagawa en het eerste deel uit de Evenfall-serie. Het boek kwam in 2021 uit bij uitgeverij HarperCollins. Het boek is vertaald door Karin de Haas. Het is een paperback van 432 pagina’s.

Flaptekst

Robin Goodfellow. Puck. Gehate en geliefde schelm, grappenmaker, raaf… en de rechterhand en nar van koning Oberon uit Een Midzomernachtdroom. Er doen de wildste verhalen over hem de ronde, maar in De IJzerraaf vertelt hij eindelijk zijn eigen verhaal.

Er is iets gaande in Nimmernimmer. Puck hoort de geruchten voor het eerst op de goblinmarkt, waar een oude vriend zijn hulp inroept. Wanneer hij erachter komt wat er door de onverschilligheid van de mensen ten opzichte van de natuur is wakker gemaakt, weet hij dat hij onmiddellijk in actie moet komen. Samen met oude en nieuwe vrienden neemt hij het op tegen een vijand die zo machtig is, dat die al het leven in de sterfelijke én onsterfelijke wereld bedreigt…

Mijn mening over De ijzerraaf

Ijzerraaf is een vervolg van de serie ‘The Iron Fey’ en het eerste deel van ‘Evenfall’. Het boek is ook los te lezen van ‘The Iron Fey’. Iets wat ik ook heb gedaan. Door dit boek ben ik nog nieuwsgieriger geworden dan ik al was naar de andere boeken van Julie Kagawa.

De cover is echt ontzettend mooi. De gaaf greep meteen mijn aandacht, net als de titel: de ijzerraaf. Natuurlijk gaat het om de inhoud en die vond ik ook erg goed.

Ik vond de personages een van de beste dingen aan dit boek. Want, wauw, wat zijn die goed beschreven. Ik vind Robin Goodfellow, ondanks sommige keuzes die hij gemaakt heeft, toch een leuk personage. Net als alle andere personages. Ik wist altijd wie welk personage het was en was geen moment in de war.

Het boek bestaat uit verschillende delen. Elk van die delen begint met een hoofdstuk dat zich een paar eeuwen geleden afspeelde. Deze vond ik erg leuk om te lezen.

Er zat veel spanning in het verhaal en ik heb hem het grootste gedeelte van het boek nauwelijks weg kunnen leggen. Wel was er ongeveer in het midden van het boek een stuk waarbij ik het een beetje teveel hetzelfde begon te vinden. Gelukkig veranderde dat weer en toen ik het boek uitlas keek ik meteen uit naar het volgende deel.

Julie Kagawa heeft een fijne schrijfstijl en beschreef de gebeurtenissen in dit boek zo dat het leek alsof ik erbij was. Dat las erg fijn.

Ik raad dit boek dan ook zeker aan en geef hem 4 sterren.

Uitgeverij HarperCollins, bedankt voor dit recensie exemplaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s