Recensie: de vermisten van maneschijn (Spiegelpassante #2)

De vermisten van maneschijn is het tweede deel in de Spiegelpassante-serie. Christelle Dabos is de schrijfster van het boek. Het boek kwam 26 januari 2021 uit bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff. Het is een hardcover van 584 pagina’s. De vermisten van maneschijn is een Young Adult.

Flaptekst ‘de vermisten van maneschijn:

Ophelia’s leven is meer in gevaar dan ooit…

Ophelia wil niets liever dan een rustig teruggetrokken bestaan leiden. Eigenlijk zoals op haar thuisark Anima. Maar sinds ze naar de vijandige ark Pool is gestuurd om met Thorn te trouwen zijn alle ogen op haar gericht. Bovendien raakt Faroek, de machtige familiegeest van het Noorden, in de ban van haar. Ophelia kan met haar handen voorwerpen lezen en zo eeuwenoude geheimen achterhalen. Wanneer de ene na de andere hoveling spoorloos verdwijnt, raakt Ophelia opnieuw ongewild betrokken bij een opsporingsonderzoek. Langzaam maar zeker doorziet ze niet alleen de vele illusies die de ark rijk is, maar ontdekt ze ook de overdonderende waarheid…

Wat vind ik van dit boek?

Na een paar maanden geleden deel 1 gelezen te hebben, wachtte ik vol ongeduld op dit deel. Het eerste deel vond ik erg goed en gaf ik 4.5 sterren. Mocht je nieuwsgierig zijn naar die recensie, dan kun je hier klikken om die ook even te lezen.

De cover is ook weer prachtig! Wat ook tof is, is dat er een kaart instaat, waardoor ik een nog beter beeld van de wereld kreeg. Aan het begin van het boek las ik een herinnering aan deel 1, dat was ook fijn.

‘Als u dit meisje iets aan durft te doen,’ had Brunhilde gesist, ‘dan zal ik u met mijn eigen klauwen vermoorden. Maak dat u wegkomt en laat u nooit meer zien.’

De vermisten van maneschijn, pagina 65

Ik heb dit boek niet weg kunnen leggen. Dit ruim 500 pagina’s tellende boek las ik binnen 2 dagen uit. De spanning zat er goed in en er gebeurde altijd wel iets. Ook las het boek vlot, maar ging het nooit té snel.

Ophelia is net als in ‘de ijzige verloofde’ en heel leuk personage, alhoewel ik haar in dit deel realistischer vond. Ik kon met haar meeleven en begreep haar. Ze is dapper, maar ook onhandig en weet zich goed aan te passen.

Christelle Dabos heeft de wereld van Ophelia tot leven laten komen. Opnieuw kwam ik in deze sprookjesachtige wereld terecht. Alles klopt en is af. De gebruiken, de mensen, de arken, alles was duidelijk en goed uitgewerkt.

‘We mogen onze tijd niet langer verdoen.’

De vermisten van maneschijn, pagina 543

Ik kan niet wachten op het volgende deel om opnieuw in de wereld van Ophelia te belanden. Ik vind dit boek zelfs nóg beter dan het vorige deel. Ik geef dit boek 5 sterren en raad hem aan. Want, wauw, wat was dit goed!

Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, bedankt voor dit recensie exemplaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s