Recensie: Het gaatje van de donut (Het lastige leven van Léa Olivier #8)

Het gaatje van de donut is het achtste deel van de ‘het lastige leven van Léa Olivier-reeks’. De boeken zijn geschreven door Catherine Girard-Audet. Het boek is vertaald door Iris de Haan. Het boek is een paperback. Het boek is uitgegeven door Kennes uitgeverij.

Flaptekst: het gaatje van de donut:

Het einde van het schooljaar nadert en Léa gaat op zoek naar haar eerste vakantiebaan. Dat is een hele klus, want de enige persoon die haar in dienst wil nemen verplicht haar om een uniform te dragen. Hiermee lijkt ze even verleidelijk als een misselijke zebra. Met haar broer Felix die terug is van een reis in Europa en de looks heeft van een blonde labrador, Marilou die moet leren omgaan met de gevolgen van haar daden en haar vriend die het nog drukker heeft dan de Engelse kroonprins, loopt de vakantie van Léa niet van een leien dakje. De lastige klanten, de verrassingsbezoekjes van de coole gang en haar excentrieke collega’s van de Koning van de Donuts maken het voor haar niet makkelijker. Het belooft een drukke zomer te worden, met veel gelach, tranen, twijfels en lekkere donuts met gaatjes!

Wat vind ik van dit boek?

Wat was dit deel ontzettend grappig. Op de cover zie je Léa Olivier al in een uniform in de donutwinkel waar ze werkt en ook de flaptekst verteld dit al.

Ik vond dit deel een van de grappigste tot nu toe. Léa wil een baantje, maar de enige die ze kan vinden is bij de donutwinkel waar ze een uniform aan moet. Haar vriendinnen zijn er natuurlijk wel aardig over, maar voor Maude is het nog een reden om onaardig tegen Léa te doen.

Marilou komt nog duidelijker in dit boek naar voren, haar verhaallijn lijkt nog belangrijker dan in de vorige boeken. Marilou moet leven met de gevolgen van haar daden… Daar zal ik niets over vertellen, aangezien je de vorige delen van de serie misschien nog niet gelezen hebt.

Ook dit boek leest erg vlot en lees je via mailtjes en chat-berichten, iets wat ik elk boek fijner vind. De mailtjes worden namelijk langer en er zitten steeds meer dialogen in (voorzien van commentaar van Léa of haar vrienden;)).

Ik heb het al in de vorige mailtjes geschreven maar ik schrijf het gewoon opnieuw: ik raad deze serie aan! Om alle boeken heb ik hardop moeten lachen en kon ik met Léa en haar vrienden meeleven.

Het boek is realistisch geschreven, maar ook een beetje overdreven. Er gebeurd altijd wel iets en de gebeurtenissen worden op een leuke manier geschreven.

Ik geef dit deel 4 sterren en raad ook deze zeker aan!

Uitgeverij Kennes, bedankt voor dit recensie exemplaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s