Recensie: tornado’s (Het lastige leven van Léa Olivier #7)

Tornado’s is het zevende deel van de ‘het lastige leven van Léa Olivier-reeks’. De boeken zijn geschreven door Catherine Girard-Audet. Het boek is vertaald door Iris de Haan. Het boek is een paperback. Het boek is uitgegeven door Kennes uitgeverij.

De flaptekst van dit boek:

De feestdagen worden voor Léa en haar familie waarschijnlijk heerlijk zonnig en spannend, want ze vliegen naar Varadero op Cuba! Op dat prachtige eiland ontmoet ze onder andere de familie Troetelbeer, haar nieuwe beste vriendin die pas tien jaar is, de laatste verovering van Felix en een Duitse god die ongevoelig lijkt voor haar charmes. Deze ontmoetingen zorgen ervoor dat Léa goede voornemens maakt voor het nieuwe jaar. Misschien komt het door haar nieuwe kijk op het leven dat ze Marilou kan helpen om een moeilijke tijd door te komen, dat ze solidair kan zijn met de koningin van de coole gang, en dat het haar zelfs lukt om die nieuwe, onuitstaanbare vrienden van haar broer te verdragen. Zal ze die goede voornemens lang genoeg kunnen volhouden om degenen die het waard zijn nog een kans te geven? Eén ding is zeker: Léa zal het jaar dat ze zestien wordt niet snel vergeten!

Wat vind ik van dit boek?

Dit is alweer het zevende deel van de ‘het lastige leven van Léa Olivier-serie’! En nog steeds kan ik er geen genoeg van krijgen. Léa blijft een leuk personage en ook in dit boek maakt ze weer wat mee.

Ze is op vakantie, wat leuk is voor de afwisseling. Het enige probleem is dat een tienjarige meisje vind dat ze de beste vriendin van Léa is en haar overal volgt, terwijl Léa veel liever andere dingen doet. Ook krijgt Léa niet de aandacht van die leuke Duitse jongen, ondanks dat ze daar behoorlijk haar best voor doet.

Het is opnieuw een boek waardoor ik gelachen heb, maar ook met Léa mee heb kunnen leven. Léa krijgt het altijd voor elkaar om te struikelen op een verkeerd moment of iets te zeggen dat ze eigenlijk niet had moeten doen…

Ook dit boek lees je vanuit e-mails en chatberichten van Léa en haar vrienden. Wat ik leuk vind is dat Marilou, Léa’s beste vriendin, een steeds grotere rol krijgt en dat haar leven ook steeds vaker beschreven wordt.

Marilou is namelijk ook goed beschreven en ook zij maakt wat mee. Het leuke is dat de mails van beide meisjes op een andere manier geschreven zijn, waardoor ze echt een eigen persoonlijkheid hebben.

Léa vergeet haar andere vrienden, zoals Jeanne, ook niet. Ook tussen hun blijven er mails verstuurd worden. Léa laat niets weg en het boek leest erg vlot.

Net als de andere delen raad ik dit boek aan. Ik kan je de hele serie zelfs aanraden;), mocht je dat nog niet gedaan hebben kan je de recensies van de vorige delen ook nog even lezen. (Allemaal positief!). Ik geef dit boek 4.5 sterren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s