Recensie: het pungelhuis

Het pungelhuis is geschreven door Annet Huizing. Het boek kwam juli 2020 uit bij Lemnicaat. Het is een hardcover van 192 pagina’s.

Flaptekst ‘het pungelhuis

“Bleek ik toch al die jaren een opa te hebben. Eentje. Maar daar kwam ik pas achter op de dag dat hij doodging.”

Quote bij flaptekst ‘het pungelhuis’.

Waarom heeft niemand Ole ooit verteld dat hij nog een opa had? En waarom krijgt hij nu alleen maar te horen dat het een vreselijke man was? Voor Ole komt het verleden tot leven als hij met zijn vader terugkeert naar opa’s huis in de bossen van Brabant, vlak bij de grens met België. Daar woedde in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw een hevige strijd tussen botersmokkelaars en commiezen. Langzaam maar zeker ontdekt Ole waarom zijn vader nooit over zijn opa wilde praten.

Wat vind ik van dit boek?

Dit boek is genomineerd voor de Jonge Jury 2021 en ik snap waarom hij ervoor genomineerd is. De cover en flaptekst spraken mij aan, maar het verhaal overtrof mijn verwachtingen.

Allereerst leest het boek erg vlot. De schrijfstijl is pakkend en leest erg fijn. Al vanaf de eerste zin zat ik in het verhaal. Ik heb meer post-it’s dan ik meestal gebruik gebruikt, omdat ik zoveel leuke zinnen tegenkwam;).

“Mijn vader kan fietsen met één been. Hij heeft ook maar één been. Anderhalf, om precies te zijn.”

Ole, pagina 7

In het boek wordt er humor gebruikt, maar ook serieuze onderwerpen komen in het boek voor. Ik las dit boek in een dag uit. Het boek leest zo snel en leuk.

De verhaallijn is erg leuk. Er gebeuren veel verschillende dingen door elkaar en ook de geschiedenis komt erin voor. Zo gaat het over botersmokkelaars en commiezen, het was interessant én leuk!

Omdat Ole’s familie een familiegeschiedenis had werd zijn familie alleen maar realistischer. Hij had ook veel herinneringen en alles klopte. Ole en de andere personages zijn erg goed beschreven. Ik kon me in de personages inleven, wat erg prettig was bij het lezen.

“Ik vroeg me af hoe oud ik eigenlijk moest zijn voordat ik me wél ergens mee mocht bemoeien.”

Ole, pagina 118

De verhaallijnen komen aan het einde perfect samen. Wat vond ik het jammer toen ik het boek uithad! Ik had nog veel langer door willen lezen in dit boek. Het verhaal bouwt zich goed op en het was een echte page-turner.

Zoals je misschien al verwacht raad ik je dit boek aan. Ik geef het 4.5 sterren. Ik vond namelijk dat er soms iets té veel informatie werd gegeven over een bepaald onderwerp. ‘Het pungelhuis’ leest vlot weg en is erg leuk om te lezen!

Uitgeverij Lemniscaat, bedankt voor dit recensie-exemplaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s