Recensie: de wilde stilte

De wilde stilte door Raynor Winn.
De wilde stilte is het vervolg op ‘het zoutpad’ en is geschreven door Raynor Winn. Het boek kwam juni 2020 uit en is uitgegeven door uitgeverij Balans. Het boek telt 318 pagina’s. 
Waar gaat het boek over? (achterflap)
Sinds Raynor en haar man Moth hun huis kwijtraakten en alleen met een rugzak en een tentje bijna duizend kilometer aflegden van het South West Coast Path, en ze maandenlang leefden aan de wilde en winderige kustlijn van Engeland, voelen de kliffen, de lucht en de rotsachtige bodem aan als hun thuis. Moth had een terminale diagnose, maar tegen elke medische verwachting in lijkt hij in de natuur te zijn opgeleefd. Zo ontdekken Raynor en Moth op de ruige strook tussen land en zee dat alles mogelijk is. 
Als ze uiteindelijk terugkomen in de bewoonde wereld, blijkt een dak boven je hoofd nog geen thuis. De terugkeer naar een normaal bestaan blijft moeilijk – totdat een ongelooflijk gebaar van iemand die hun verhaal heeft gelezen alles anders maakt. 
De kans nieuw leven te blazen in een prachtige, oude boerderij diep in de heuvels van Cornwall en het door landbouw verarmde land stukje bij beetje terug te geven aan de natuur, wordt hun redding. Het wordt het nieuwe pad dat zij volgen. 
Raad ik ‘de wilde stilte’ aan?
Na het lezen van ‘het zoutpad’ was ik erg nieuwgierig geworden naar het vervolg. Omdat ik de personages al kende zat ik zat ik zo in het verhaal. In dit boek lees je weer vanuit het perspectief van Raynor, maar komen er nu ook meer flashbacks in voor. Vaak lees je een aantal pagina’s of een hoofdstuk vanuit vroeger, toen Raynor en Moth elkaar leerde kennen en wat ze toen deden. Dit is erg leuk en zorgt dat je de personages nog beter leert kennen. 

In het boek wordt ook verteld hoe de uitgave van ‘het zoutpad’ hun leven veranderde. Financieel én een ongelooflijk gebaar van een lezer. Hoe ‘het zoutpad’ tot stand is gekomen wordt ook in het verhaal verteld. Als je het eerste deel gelezen hebt is ‘de wilde stilte’ en boek dat een goede aanvulling is. 

Ook in ‘de wilde stilte’ toonde Raynor Winn haar talent om te schrijven en haar schrijfstijl lijkt zelfs nóg mooier te zijn. Het boek zit vol met mooie zinnen en ze schrijft erg beeldend. 
Er zaten meerdere verhaallijnen door elkaar, maar ondanks dat waren er soms moment dat het te lang over het zelfde onderwerp ging. Gelukkig kwam dat niet al te vaak voor. 
Er komen weer nieuwe personages in voor en die worden goed uitgediept. Raynor en Moth leer je nog beter kennen, dan je in ‘het zoutpad’ al deed. 

Kortom het is een boek dat ik aanraad met nog beter uitgediepte personages en vooral als je ‘het zoutpad’ gelezen hebt is het een aanrader. Ik geef het daarom ook 4,5 sterren. 

Bedankt, uitgeverij Balans, voor dit recensie exemplaar!
4,5/5 sterren                                 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s