Recensie: liefde is voor losers

Liefde is voor Losers door Wibke Brueggemann
Liefde is voor losers is een LGBTQ Young Adult-boek in traditie van Bridget Jones. Het is geschreven door Wibke Brueggemann en uitgegeven door Gottmer. Het boek telt 336 pagina’s en is in 2020 uitgekomen. 

Waar gaat Liefde is voor Losers over?
Liefde, dat is echt helemaal niks. Waarom zou je jezelf dat aandoen? Het is alleen maar ingewikkeld, vindt de vijftienjarige Phoebe. En in het geval van haar beste vriendin Polly zorgt het er ook nog eens voor dat ze haar echte vrienden vergeet (uhm hallo?) en dat ze alleen maar over seks praat (gaap). Daarom besluit Phoebe dat ze nooit verliefd gat worden. Maar dan ontmoet ze Emma.
“Wat een stomme uitdrukking is dat, voor iemand vallen. Alsof je in een kuil valt, of zoiets. Misschien moeten mensen beter uitkijken waar ze lopen.”

Is Liefde is voor Losers een aanrader?
Ik vindt de cover en flaptekst zo leuk en vrolijk. Het leek me meteen een grappig en leuk boek om te lezen. Nou, dat was het ook. 
In het begin ging het wel heel erg snel. De dagen waren maar halve pagina’s of nog korter, dus ik moest wel inkomen. Gelukkig werden de dagen op een gegeven moment meer uitgeschreven en kwam ik echt in het verhaal. Daarna heb ik het boek niet meer weg kunnen leggen. 
Elke dag begint met een hashtag. Zoals #Overdonderd, #Ikblijfthuis of #Feministen? Dit zegt wat over die dag en dat maakt het erg grappig en leuk.
“Volgens mij worden mensen na hun zestiende gek. Polly was behoorlijk normaal tot haar verjaardag in november.”
Phoebe is een erg leuk personage. Je zit echt in haar hoofd en haar gedachten. In Phoebe kan je je ook erg goed inleven. Phoebe en de andere personages zijn sterk opgeschreven en zijn meer dan alleen een oppervlakkig personage. Hoe verder je in het verhaal komt hoe meer je alle personages leert kennen.
Het verhaal wordt elke keer leuker en er gebeurt veel. Niet te veel gelukkig. Er zitten meer verhaallijnen door elkaar en altijd gebeurt er wel iets. Het boek leest ook erg vlot en werd alleen maar leuker tijdens het lezen. Er zitten ook erg veel onderwerpen in het verhaal.
“Denk ik te veel na?
Misschien denk ik te veel na.”
Wibke Brueggemann maakt gebruik van korte zinnen en is erg direct. Dit maakt het soms erg grappig en duidelijk. Ik heb me nooit hoeven afvragen: ‘huh? Wat wordt er met dit stukje bedoeld?’ Er zit veel humor in en Phoebe is soms nogal sarcastisch. 
Ik raad dit boek zeker aan. Maar zorg wel dat je genoeg tijd hebt: doordat het in dagboekvorm geschreven is én het erg grappig is kan je dit boek niet wegleggen!
Ik dank uitgeverij Gottmer voor dit recensie exemplaar.
                                                   4/5 sterren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s