Recensie: Festival

Festival van Iris Hermans

Festival is een boek dat je meesleurt in het verhaal. De quote die op de kaft geschreven staat maakte me nieuwsgierig naar het boek:
“Schuldgevoel reist gewoon met je mee, waar je ook naartoe gaat.”
 Het gaat over Anna, die schuldgevoelens heeft over wat er met haar beste vriendin gebeurt is. De drie perspectieven waar je uit leest vullen elkaar aan en maken het prettig en duidelijk om te lezen. Je leest zowel uit Anna, uit Anna aan een brief aan Eli, en uit het dagboek van Eli. Eli is Eliaan, de beste vriendin van Anne. Of in ieder geval dat was ze… voor ze stierf. Anna gaat daarom dus alleen naar Spanje, in plaats van samen met Eliaan zoals ze gepland hadden. 
In de brieven aan Eli haalt Anna herinneringen op. Over de festivals waar ze heen gingen. Over drugs. Eerst gebruikte ze het samen en niet te veel. Eliaan bleef gebruiken en ging de hele nacht door. In het dagboek van Eli, lees je de spijt die ze over sommige dingen heeft en wat er gebeurde als Anna er niet was. 
Eigenlijk gaat het in het boek over twee dingen. ‘Voor,’ over de festivals en Eliaan en ‘na’ over Anna en haar leven in Spanje. Anna maakt ook zonder Eliaan veel mee. Anna is een realistisch personage van wie je echt begrijpt wát ze doet en waarom ze iets doet. Ook haar reacties zijn meestal geloofwaardig. Wel vindt ik het minder dat, hoewel de personages volwassen zijn, ze soms wat kinderachtig overkomen. Bij veel dingen die Anna doet moet ze aan Eliaan denken. 
“Eliaan zou zo’n twaalf selfies bij de spiesjes, de vissen en vast en zeker ook met de gekke notenvrouwen gemaakt hebben. Ze mist haar voetstappen naast zich, in dat snelle ritme waaraan ze haar uit duizenden zou kunnen herkennen. Of duizend miljoenen.
Het verhaal zelf is soms ook oppervlakkig op momenten dat het wel wat diepgaander had mogen zijn. De hoofdstukken beginnen met een Spaans woord. Deze woorden omschrijven het hoofdstuk en zijn een leuke toevoeging. Het gebruik van Spaanse woorden in het verhaal zelf is wel wat minder prettig. Sommige woorden zijn niet veelgebruikt, waardoor je een zin niet begrijpt. 
De hoofdstukken zijn niet erg lang en je leest dus ook vlot door het verhaal heen. Kortom: Festival is een realistisch boek, maar soms komen de personages wat kinderachtig over en de Spaanse woorden hadden wat minder gemogen. Toch raad ik het wél aan om te lezen! 
3,5/5 sterren                                              

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s