Recensie: Grondvuur

Grondvuur van Mirjam Gielen


Op 22 februari 1944 vallen talloze bommen op het centrum van Nijmegen. Er vallen achthonderd doden en duizenden gewonden, en de impact is enorm – ook nog lang na de oorlog. 

Als Julia een doos met oude brieven van haar oma vindt, begint ze uit nieuwsgierigheid te lezen. Haar oma schreef de brieven tijdens en na de Tweede Wereldoorlog aan haar overleden zus Corrie. Ze schrijft over de nasleep van het bombardement op Nijmegen, maar ook over haar ouders en de jongen die ze later op haar werk leert kennen. Julia ontdekt in de brieven een oud familiegeheim, en gaat vastbesloten op onderzoek uit. Maar haar oma houdt haar mond stijf dicht, en ook bij haar moeder komt ze niet veel verder. Wat doe je als het verleden zo nadrukkelijk aanwezig is,  maar niemand erover praat?
Inhoud
Grondvuur is een heftig en realistisch boek over de Tweede Wereldoorlog. Het bombardement van Nijmegen is niet erg bekend omdat het niet de Duitsers waren die de bommen lieten vallen, maar de geallieerde die een fout maakte. 
Je leest vanuit drie verschillende perspectieven. De eerste is vanuit Julia, in het heden. Ze is een meisje dat van wielrennen houdt en altijd van haar ouders hoort dat ze trots moet zijn op haar familie. Omdat haar opa en oma van haar vaders kant in het verzet gezeten hebben. Het tweede is vanuit Eva, de moeder van Julia in de jaren 80. Zij komt net als Julia achter het familiegeheim en weet niet goed wat ze ermee aan moet. Het derde perspectief zijn de brieven van Ans, de oma van Julia en de moeder van Eva. Ans schreef tijdens en na de oorlog brieven naar haar overleden zus Corrie, die om het leven kwam door het bombardement van Nijmegen. De verschillende perspectieven laten zien waarom het familiegeheim verborgen blijft en je begrijpt iedereen daardoor beter. Het zou erg chaotisch en onoverzichtelijk kunnen worden door de drie perspectieven in verschillende tijden, maar door de jaartallen die erbij staan is het erg duidelijk. 
De stamboom aan het begin van het boek is ook handig om het verhaal beter te begrijpen.De uren na bombardement op Nijmegen is erg goed beschreven. 
“Ik herken niets, helemaal niets. Straten, gevels, uithangborden waren verdwenen en hadden plaatsgemaakt voor puin. Een stof, dichte wolken van grijs stof die alles vervaagden.” 

“Er was vuur geweest, stank, geschreeuw en het doffe rommelen van instortende muren.”

“Toen viel mijn oog op een voet. Hij lag los tussen de stenen, de schoen met gesp er nog aan. Ik staarde ernaar en alles vervlakte, werd weer een chaotische, onherkenbare berg puin.”
 

Wel vindt ik dat veel dingen heel toevallig zijn. Eva en Julia doen namelijk vaak precies hetzelfde op dezelfde volgorde. 
De schrijfstijl is heel fijn en het is erg realistisch. Grondvuur geeft de impact van de Tweede Wereldoorlog goed weer. Het draait ook niet alleen om voetbal, maar ook om het wielrennen van Julia. Dit maakt het soms iets minder heftig, en zorgt dat het soms ook iets luchtiger wordt. 
  
4/5 sterren                                                   

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s